خاک سربی

من صدای سبز خاک سربی ام ، صدایی که خنجرش رو به خداست


	بابا... اشک نمیریزم... برای تنها مرد زندیگیم. گریه نمی کنم... برای نبودن مردی که تا بود همه چیزم بود . دیگر هیچ چیز مثل قبل نخواهد شد حتی اگر تمام وجودم تبدیل به اشک شود... --------------------- با صداي بي صدا مثل يه كوه بلند مثل يه خواب كوتاه يه مرد بود يه مرد... با دستهاي فقير با چشمهاي محروم با پاهاي خسته يه مرد بود يه مرد... شب، با تابوت سياه نشست توي چشماش خاموش شد ستاره افتاد رو خاك. سايه ش هم نمي موند هرگز پشت سرش غمگين بود و خسته تنهاي تنها ... با لبهاي تشنه به عكس يه چشمه نرسيد تا ببينه قطره…. قطره….. قطره ي آب….قطره ي آب .... در شب بي تپش اين طرف اون طرف مي اوفتاد تا بشنفه صدا...صدا... صداي پا…..صداي پا .... چي كنار لوه ره ... عزيزم پر وش نمنده... آه... يه گلي منه مالمون رده غريوي .... ----------------- \|+\| نوشته شده توسط فری در یکشنبه هفدهم شهریور 1387 \|